ReadyPlanet.com
dot
dot
วัดตระพังทอง
dot
bulletประวัติวัด ฉบับสืบค้น
bulletตำนานอุโบสถวัดตระพังทอง
bulletรอยพระพุทธบาท
bulletสิ่งสักการะบูชา
bulletพระร่วง ขอมดำดิน
bulletมหาสติปัฏฐานสูตร
bulletพิธีกรรมที่เกี่ยวกับการตาย
bulletเบญจศีล เบญจธรรม
bulletประวัติศาสตร์ชุมชนเมืองเก่าเมื่อ ๑๐๐ ปี
dot
ข้อมูลอาคารสถานที่
dot
bulletศาลาพิบูลวราศรัย
bulletศาลาพระร่วง-ขอมดำดิน
bulletศาลากสิกร
bulletอุโบสถเกาะกลางน้ำ
bulletศาลาวิมลประชาสรรค์
bulletเมรุ
dot
ตำนานพระร่วง
dot
bulletข้าวตอกพระร่วง
bulletพระร่วงหลังรางปืน
bulletสุภาษิตพระร่วง
bulletทำนบพระร่วง
dot
วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
dot
bulletวันวิสาขบูชา
bulletวันมาฆบูชา
bulletวันอาสาฬหบูชา
bulletวันเข้าพรรษา
bulletวันออกพรรษา
bulletวันอัฏฐมีบูชา
bulletวันพระ-วันโกน
dot
ทศชาติชาดก
dot
bulletพระเตมีย์ชาดก
bulletพระมหาชนกชาดก
bulletพระสุวรรณสามชาดก
bulletพระเนมิราชชาดก
bulletพระมโหสถบัณฑิตชาดก
bulletพระภูริทัตต์ชาดก
bulletพระจันทกุมารชาดก
bulletพระนารทดาบสชาดก
bulletพระวิทูรบัณฑิตชาดก
bulletพระเวสสันดรชาดก
dot
หน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล(อปต.)
dot
bulletแนะนำหน่วย อ.ป.ต.
bulletระเบียบมหาเถรสมาคม
dot
เทศกาลงานประเพณี
dot
bulletตรุษสามสงกรานต์สี่
dot
ติดต่อสอบถาม

dot
bulletโรงเรียนอนุบาลการกุศลวัดคระพังทอง




พุทธศาสนสุภาษิตไทย

                                                                              สุภาษิต

  • ตนเป็นที่พึ่งของตน
  • ปัญญาย่อมประเสริฐกว่าทรัพย์
  • คนขยัน ย่อมหาทรัพย์ได้
  • คนโง่ คนพาล ไม่ควรเป็นผู้นำ
  • ชนะตนนั่นแหละประเสริฐกว่า
  • พูดอย่างไร ทำได้อย่างนั้น
  • คำจริงเป็นสิ่งไม่ตาย
  • การกู้หนี้ เป็นทุกข์ในโลก
  • บัณฑิตย่อมฝึกตน
  • ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก
  • จงเตือนตน   ด้วยตนเอง
  • ความสุขอื่น ยิ่งกว่าความสงบไม่มี
  • บิดามารดา เป็นบูรพาจารย์ของบุตร
  • คนเห็นแก่ตัว เป็นคนสกปรก
  • ความมีสติป้องกันความเลวร้ายได้
  • คนโกรธย่อมฆ่าได้แม้มารดาของตน
  • ฟังด้วยดี ย่อมได้ปัญญา
  • เมื่อคบคนดีกว่าตน ตนเองก็ดีขึ้นมาทันที
  • อยู่ร่วมกับคนชั่ว ย่อมมีแต่ความทุกข์
  • คนเกียจคร้าน ย่อมไม่พบความสุข
  • สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
  • ความเป็นเพื่อนไม่มีในคนพาล
  • ผู้ฝึกตนได้เป็นผู้ประเสริฐสุดในหมู่มนุษย์
  • พึงชนะคนโกรธ ด้วยความไม่โกรธ
  • วาจาของคน ย่อมส่องเห็นน้ำใจ
  • ปราชญ์ว่า มีชีวิตอยู่ด้วยปัญญาประเสริฐที่สุด
  • ความประมาท เป็นทางแห่งความตาย
  • ผู้ให้ย่อมผูกมิตรไว้ได้
  • ถ้าจะทำ ก็ควรทำให้จริง
  • ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
  • ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม
  • ความชั่วเมื่อทำแล้ว ย่อมเดือนร้อนภายหลัง
  • คนล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร
  • บิดามารดาเป็นพรหมของบุตร
  • คบคนดี ย่อมเจริญขึ้น
  • ธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้
  • ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี
  • ความพร้อมเพรียงของหมู่คณะย่อมนำสุขมาให้
  • การไม่คบคนชั่วเป็นมิตร เป็นมงคลอันอุดมยิ่ง
  • ความอดทน นำสุขมาให้
  • กินคนเดียว ย่อมไม่ได้ความสุข
  • เมตตา เป็นเครื่องค้ำจุนโลก (กรมพระยาวชิรญาณวโรรส)
  • พึงสละทรัพย์ เพื่อรักษาอวัยวะ   พึงสละอวัยวะ เพื่อรักษาชีวิต   พึ่งสละ ทั้งทรัพย์ อวัยวะ และ ชีวิต เพื่อรักษาธรรม (ความถูกต้อง)
  • คนไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก
  • ผู้มีความรู้ในทางที่ชั่ว เป็นผู้เสื่อม
  • ผู้มีความรู้ในทางที่ดี เป็นผู้เจริญ
  • พวกโจร เป็นเสนียดของโลก
  • ผู้เกลียดธรรม เป็นผู้เสื่อม
  • ผู้ชอบธรรม เป็นผู้เจริญ
  • สตรีเป็นมลทินของพรหมจรรย์
  • ผู้เคารพผู้อื่น ย่อมมีความเคารพตนเอง
  • ควรทำแต่ความเจริญ อย่าเบียดเบียนผู้อื่น
  • ความสัตย์นั่นแล ดีกว่ารสทั้งหลาย
  • คนย่อมเป็นที่เกลียดชัง เพราะขอมาก
  • ผู้ถึงพร้อมด้วยองคคุณ หาได้ยาก
  • คนเมื่อโกรธแล้ว มักพูดมาก
  • คนเมื่อรักแล้ว มักพูดมาก
  • พึงป้องกันภัยที่ยังมาไม่ถึง
  • วิญญูชนตำหนิ ดีกว่าคนพาลสรรเสริญ
  • บุรุษอาชาไนย หาได้ยาก
  • ความคุ้นเคย เป็นญาติอย่างยิ่ง
  • คำสัตย์แล เป็นวาจาไม่ตาย
  • บรรพชิตผู้ไม่สำรวม ไม่ดี
  • พระราชา เป็นเครื่องปรากฏของแว่นแคว้น
  • สัตบุรุษ ไม่มีในชุมนุมใด ชุมนุมนั้นไม่ชื่อว่าสภา
  • กวีเป็นที่อาศัยแห่งคาถาทั้งหลาย
  • สัตบุรุษ  ไม่ปราศรัยเพราะความได้กาม
  • ผู้ฟังมาก ต้องพิจารณาเป็นสำคัญ
  • มีบางคนในโลกที่ยับยั้งการกระทำด้วยความละอาย
  • คนจะประเสริฐ ก็เพราะการกระทำ และ ความประพฤติ
  • อ่อนไป ก็ถูกเขาหมิ่น แข็งไป ก็มีภัยเวร
  • คนได้เกียรติ เพราะความสัตย์
  • บัณฑิตย่อมรักษาอินทรีย์
  • พระมหากษัตริย์ทรงเครื่องรบ ย่อมสง่า
  • สมณะในศาสนานี้ ไม่เป็นข้าศึกในโลก
  • บัณฑิตย่อมไม่แสดงอาการขึ้นลง
  • ผู้ขอย่อมไม่เป็นที่รักของผู้ถูกขอ
  • บุตรเป็นที่ตั้งของมนุษย์ทั้งหลาย
  • บัณฑิตมีความไม่เพ่งโทษผู้อื่นเป็นกำลัง
  • สมณะ  พึงตั้งอยู่ในภาวะแห่งสมณะ
  • คนมีปัญญาทราม ย่อมพร่าประโยชน์เสีย
  • ไม่ควรขอสิ่งที่รู้ว่าเป็นที่รักของเขา
  • ความสันโดษเป็นทรัพย์อย่างยิ่ง
  • คนผู้มีสติ  มีความเจริญทุกเมื่อ
  • คนซื่อตรง  ไม่พูดคลาดความจริง
  • ผู้มีปัญญาย่อมไม่ขอเลย
  • คนมีสติ  ย่อมได้รับความสุข
  • สามีเป็นเครื่องปรากฎของสตรี
  • ผู้ไหว้  ย่อมได้รับการไหว้ตอบ
  • ผู้ทำสักการะ ย่อมได้รับการสักการะ
  • ไม่ควรดูหมิ่นลาภของตน
  • คนมีสติ เป็นผู้ประเสริฐทุกวัน
  • คนอ่อนแอ ก็ถูกเขาดูหมิ่น
  • มีญาติมาก ๆ ยังประโยชน์ให้สำเร็จ
  • สตรี เป็นสูงสุดแห่งสิ่งของทั้งหลาย
  • ผู้รักษา  ควรมีสติรักษา
  • ได้สิ่งใด  พึงพอใจในสิ่งนั้น
  • สมณะ  พึงเป็นสมณะที่ดี
  • อสัตบุรุษ  ย่อมไปนรก
  • ผู้บูชา  ย่อมได้รับการบูชา
  • สติ เป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก
  • สติจำเป็นในที่ทั้งปวง
  • คนโง่  ไม่ควรเป็นผู้นำ
  • พระราชา  เป็นประมุขของประชาชน
  • ผู้ใดไม่พูดเป็นธรรม   ผู้นั้นไม่ใช่สัตบุรุษ
  • อสัตบุรุษ  แม้นั่งอยู่ในที่นี้เองก็ไม่ปรากฎ     เหมือนลูกศรที่ยิงไปกลางคืน
  • ฤษีทั้งหลาย  มีสุภาษิตเป็นธงชัย
  • ผู้ประกอบด้วยทมะ และ สัจจะนั้นแล     ควรครองผ้ากาสาวะ
  • พึงตามรักษาความสัตย์
  • สัตบุรุษมีสวรรค์เป็นที่ไปในเบื้องหน้า
  • บรรดาภริยาทั้งหลาย  ภริยาผู้เชื่อฟังเป็นผู้ประเสริฐ
  • ปราชญ์  มีกำลังบริหารหมู่ให้ประโยชน์สำเร็จได้
  • ความสันโดษด้วยปัจจัยตามมีตามได้  นำสุขมาให้
  • คนมีปัญญาทราม  ย่อมแนะนำในทางที่ไม่ควรแนะนำ
  • พูดอย่างใด  พึงทำอย่างนั้น
  • ความสงัดของผู้สันโดษมีธรรมปรากฎ    เห็นอยู่  นำสุขมาให้
  • สัตบุรุษยินดีในการเกื้อกูลสัตว์
  • ผู้สงบระงับ   ย่อมอยู่เป็นสุข
  • มารดา บิดา  ท่านว่าเป็นพรหมของบุตร
  • สัตบุรุษไม่ปราศรัยเพราะใคร่กาม
  • ผู้ถูกขอเมื่อไม่ให้สิ่งที่เขาขอ  ย่อมไม่เป็นที่รักของผู้ขอ
  • คนมีปัญญา  ย่อมไม่ประกอบในทางอันไม่ใช่ธุระ
  • บรรพชิตฆ่าผู้อื่น  เบียดเบียนผู้อื่น  ไม่เป็นสมณะเลย
  • คนโง่  มีกำลังบริหารหมู่ย่อมไม่สำเร็จประโยชน์
  • คนฉลาด  ย่อมละบาป
  • พึงประพฤติให้พอเหมาะพอดี
  • ผู้มุ่งประโยชน์โดยไร้อุบาย  ย่อมลำบากที่จะได้ประโยชน์นั้น
  • ชื่อว่าบัณฑิตย่อมทำประโยชน์ให้สำเร็จได้แล
  • คนมีปัญญาทราม  ย่อมทำความประทุษร้าย
  • ถ้าพระราชาเป็นผู้ทรงธรรม   ราษฎรทั้งปวงก็เป็นสุข
  • คนแข็งกระด้างก็มีเวร
  • กลิ่นของสัตบุรุษย่อมหวนทวนลมได้
  • ท่านผู้เป็นที่พึ่ง   ย่อมประกอบด้วยกรุณายิ่งใหญ่
  • ภริยาผู้ฉลาด ย่อมนับถือสามี  และ คนที่ควรเคารพทั้งปวง
  • มารดาบิดาท่านว่าเป็นบูรพาจารย์ (ของบุตร)
  • ปราชญ์ได้โภคทรัพย์แล้ว  ย่อมสงเคราะห์ญาติ
  • สัตบุรุษได้ตั้งมั่นในความสัตย์ที่เป็นอรรถและเป็นธรรม
  • ผู้ปราศจากทมะ และ สัจจะ ไม่ควรครองผ้ากาสาวะ
  • อสัตบุรุษย่อมไปนรก
  • คนมีปัญญาทราม  ย่อมประกอบการอันไม่ใช่ธุระ
  • ผู้มีความดีจงรักษาความดีของตนไว้
  • มารดาบิดาเป็นที่นับถือของบุตร
  • สาธุชนย่อมหลุดพ้นเพราะไม่ยึดมั่นถือมั่น
  • ผู้กินคนเดียว ไม่ได้ความสุข
  • สัตบุรุษ ยินดีในการเกื้อกูลสัตว์
  • สัตบุรุษย่อมปรากฏในที่ไกล  เหมือนภูเขาหิมพานต์
  • สัตบุรุษ  ย่อมขจรไปทั่วทุกทิศ
  • ในหมู่มนุษย์  ผู้ฝึกตนแล้วเป็นผู้ประเสริฐสุด
  • คนมีปัญญา  ย่อมแนะนำในทางที่ควรแนะนำ
  • บรรดาบุตรทั้งหลาย  บุตรผู้เชื่อฟังเป็นผู้ประเสริฐ
  • พระราชาจงรักษาประชาราษฎร์
  • พระมหากษัตริย์เป็นผู้ประเสริฐสุด
  • คนโง่รู้สึกว่าตนโง่   จะเป็นผู้ฉลาดเพราะเหตุนั้นได้บ้าง
  • บัณฑิตย่อมเว้นสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์     ถือเอาแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์
  • บัณฑิตผู้สมบูรณ์ด้วยศีล  ย่อมรุ่งเรืองเหมือนไฟที่ส่องทางสว่าง
  • บุรุษจะเป็นบัณฑิตในทุกสถานก็หาไม่   สตรีคิดการได้ฉับไวก็เป็นบัณฑิต
  • ไม่พึงดูหมิ่นลาภของตน    ไม่ควรเที่ยวปรารถนาลาภของผู้อื่น       ภิกษุปรารถนาลาภของผู้อื่น  ย่อมไม่บรรลุสมาธิ
  • ถ้าท่านกลัวทุกข์   ถ้าท่านไม่รักทุกข์        ก็อย่าทำบาปกรรมทั้งในที่แจ้ง  ทั้งในที่ลับ
  • ผู้ใดเป็นผู้เยือกเย็น   ไม่มีอุปธิ   ไม่ติดในกาม       ผู้นั้นเป็นพราหมณ์  เป็นผู้ดับแล้ว  อยู่เป็นสุขทุกเมื่อ
  • ชนเหล่าใดฉลาดในขนบธรรมเนียมโบราณ    และประกอบด้วยจารีตประเพณีดี    ชนเหล่านั้นย่อมไม่ไปสู่ทุคคติ
  • ผู้ใดจักไม่ทำตามโอวาทที่ผู้รู้ได้บอกแล้ว     ผู้นั้นจักถึงความย่อยยับ  เหมือนพ่อค้า    ถึงความย่อยยับเพราะพวกโจรสลัดฉะนั้น
  • ผู้ใดรีบในกาลที่ควรช้า    และ ช้าในกาลที่ควรรีบ     ผู้นั้นเป็นคนเขลา  ย่อมถึงทุกข์   เพราะการจัดทำโดยไม่แยบคาย
  • ผู้ใดทำกรรมชั่วแล้ว  ละเสียได้  ด้วยกรรมดี   ผู้นั้นย่อมยังโลกนี้ให้สว่าง   เหมือนพระจันทร์พ้นจากเมฆหมอกฉะนั้น
  • ผู้ใดช้าในการที่ควรช้า  และ รีบในการที่ควรรีบ    ผู้นั้นเป็นผู้ฉลาด  ย่อมถึงสุข    เพราะการจัดทำโดยแยบคาย
  • ผู้บรรลุธรรมอย่างสูงสุดไม่มีความต้องการในโลกทั้งปวง   ย่อมไม่เศร้าโศกในความตาย    เหมือนผู้ออกพ้นจากเรือนที่ถูกไฟใหม้
  • ผู้ใดเลี้ยงมารดาบิดาโดยธรรม    บัณฑิตย่อมสรรเสริญผู้นั้นในโลกนี้  เขาละไปแล้ว  ย่อมบันเทิงในสวรรค์
  • ผู้ใดไม่โกรธ  ไม่ผูกโกรธ  ไม่ลบหลู่      ถึงความหมดจด  มีทิฏฐิสมบูรณ์  มีปัญญา   พึงรู้ว่าผู้นั้นเป็นอริยะ
  • ใคร่ครวญติ  คนฉลาดจะประพฤติไม่ขาด   ตั้งมั่นด้วยปัญญาและศีล ประดุจแท่งทองชมพูนุท
  • ผู้ใดยกย่องตน และดูหมิ่นผู้อื่น  เป็นคนเลว     เพราะการถือตัวเอง พึงรู้ว่าผู้นั้นเป็นคนเลว
  • ผู้ใดไม่ฆ่าเอง  ไม่ให้ผู้อื่นฆ่า  ไม่ชนะเอง  ไม่ให้ผู้อื่นชนะ  ผู้นั้นชื่อว่ามีเมตตาต่อสัตว์ทั้งปวง  และ ไม่มีเวรกับใคร ๆ
  • ผู้ไม่โกรธ  ฝึกตนแล้ว  เป็นอยู่อย่างสม่ำเสมอ หลุดพ้นเพราะรู้ชอบ  สงบระงับ และ คงที่  จะมีความโกรธมาแต่ไหน

 

 




พุทธศาสนสุภาษิต

พุทธศาสนสุภาษิต
คติธรรม คำคม article



มรดกโลกล้ำเลิศ กำเนิดลายสือไทย เล่นไฟลอยกระทง ดำรงพุทธศาสนา งามตาผ้าตีนจก สังคโลกทองโบราณ สักการะแม่ย่าพ่อขุน รุ่งอรุณแห่งความสุข
วัดตระพังทอง ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย 64210 , 085-052-3797 traphangthong@hotmail.com