ReadyPlanet.com
dot dot
dot
วัดตระพังทอง
dot
bulletประวัติวัด ฉบับสืบค้น
bulletตำนานอุโบสถวัดตระพังทอง
bulletแผนผังการเดินทางมาวัด
bulletสิ่งสักการะบูชา
bulletพระร่วง ขอมดำดิน
bulletมหาสติปัฏฐานสูตร
bulletพิธีกรรมที่เกี่ยวกับการตาย
bulletเบญจศีล เบญจธรรม
dot
ตำนานพระร่วง
dot
bulletข้าวตอกพระร่วง
bulletพระร่วงหลังรางปืน
bulletสุภาษิตพระร่วง
bulletทำนบพระร่วง
dot
วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
dot
bulletวันวิสาขบูชา
bulletวันมาฆบูชา
bulletวันอาสาฬหบูชา
bulletวันเข้าพรรษา
bulletวันออกพรรษา
bulletวันอัฏฐมีบูชา
bulletวันพระ-วันโกน
dot
ทศชาติชาดก
dot
bulletพระเตมีย์ชาดก
bulletพระมหาชนกชาดก
bulletพระสุวรรณสามชาดก
bulletพระเนมิราชชาดก
bulletพระมโหสถบัณฑิตชาดก
bulletพระภูริทัตต์ชาดก
bulletพระจันทกุมารชาดก
bulletพระนารทดาบสชาดก
bulletพระวิทูรบัณฑิตชาดก
bulletพระเวสสันดรชาดก
dot
หน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล(อปต.)
dot
bulletแนะนำหน่วย อ.ป.ต.
bulletระเบียบมหาเถรสมาคม
dot
เทศกาลงานประเพณี
dot
bulletตรุษสามสงกรานต์สี่
dot
ติดต่อสอบถาม

dot
bulletโรงเรียนอนุบาลการกุศลวัดคระพังทอง
bulletประวัติศาสตร์ชุมชนเมืองเก่าเมื่อ๑๐๐ ปี




พุทธศาสนสุภาษิตไทย

                                                                              สุภาษิต

  • ตนเป็นที่พึ่งของตน
  • ปัญญาย่อมประเสริฐกว่าทรัพย์
  • คนขยัน ย่อมหาทรัพย์ได้
  • คนโง่ คนพาล ไม่ควรเป็นผู้นำ
  • ชนะตนนั่นแหละประเสริฐกว่า
  • พูดอย่างไร ทำได้อย่างนั้น
  • คำจริงเป็นสิ่งไม่ตาย
  • การกู้หนี้ เป็นทุกข์ในโลก
  • บัณฑิตย่อมฝึกตน
  • ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก
  • จงเตือนตน   ด้วยตนเอง
  • ความสุขอื่น ยิ่งกว่าความสงบไม่มี
  • บิดามารดา เป็นบูรพาจารย์ของบุตร
  • คนเห็นแก่ตัว เป็นคนสกปรก
  • ความมีสติป้องกันความเลวร้ายได้
  • คนโกรธย่อมฆ่าได้แม้มารดาของตน
  • ฟังด้วยดี ย่อมได้ปัญญา
  • เมื่อคบคนดีกว่าตน ตนเองก็ดีขึ้นมาทันที
  • อยู่ร่วมกับคนชั่ว ย่อมมีแต่ความทุกข์
  • คนเกียจคร้าน ย่อมไม่พบความสุข
  • สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
  • ความเป็นเพื่อนไม่มีในคนพาล
  • ผู้ฝึกตนได้เป็นผู้ประเสริฐสุดในหมู่มนุษย์
  • พึงชนะคนโกรธ ด้วยความไม่โกรธ
  • วาจาของคน ย่อมส่องเห็นน้ำใจ
  • ปราชญ์ว่า มีชีวิตอยู่ด้วยปัญญาประเสริฐที่สุด
  • ความประมาท เป็นทางแห่งความตาย
  • ผู้ให้ย่อมผูกมิตรไว้ได้
  • ถ้าจะทำ ก็ควรทำให้จริง
  • ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
  • ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม
  • ความชั่วเมื่อทำแล้ว ย่อมเดือนร้อนภายหลัง
  • คนล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร
  • บิดามารดาเป็นพรหมของบุตร
  • คบคนดี ย่อมเจริญขึ้น
  • ธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้
  • ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี
  • ความพร้อมเพรียงของหมู่คณะย่อมนำสุขมาให้
  • การไม่คบคนชั่วเป็นมิตร เป็นมงคลอันอุดมยิ่ง
  • ความอดทน นำสุขมาให้
  • กินคนเดียว ย่อมไม่ได้ความสุข
  • เมตตา เป็นเครื่องค้ำจุนโลก (กรมพระยาวชิรญาณวโรรส)
  • พึงสละทรัพย์ เพื่อรักษาอวัยวะ   พึงสละอวัยวะ เพื่อรักษาชีวิต   พึ่งสละ ทั้งทรัพย์ อวัยวะ และ ชีวิต เพื่อรักษาธรรม (ความถูกต้อง)
  • คนไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก
  • ผู้มีความรู้ในทางที่ชั่ว เป็นผู้เสื่อม
  • ผู้มีความรู้ในทางที่ดี เป็นผู้เจริญ
  • พวกโจร เป็นเสนียดของโลก
  • ผู้เกลียดธรรม เป็นผู้เสื่อม
  • ผู้ชอบธรรม เป็นผู้เจริญ
  • สตรีเป็นมลทินของพรหมจรรย์
  • ผู้เคารพผู้อื่น ย่อมมีความเคารพตนเอง
  • ควรทำแต่ความเจริญ อย่าเบียดเบียนผู้อื่น
  • ความสัตย์นั่นแล ดีกว่ารสทั้งหลาย
  • คนย่อมเป็นที่เกลียดชัง เพราะขอมาก
  • ผู้ถึงพร้อมด้วยองคคุณ หาได้ยาก
  • คนเมื่อโกรธแล้ว มักพูดมาก
  • คนเมื่อรักแล้ว มักพูดมาก
  • พึงป้องกันภัยที่ยังมาไม่ถึง
  • วิญญูชนตำหนิ ดีกว่าคนพาลสรรเสริญ
  • บุรุษอาชาไนย หาได้ยาก
  • ความคุ้นเคย เป็นญาติอย่างยิ่ง
  • คำสัตย์แล เป็นวาจาไม่ตาย
  • บรรพชิตผู้ไม่สำรวม ไม่ดี
  • พระราชา เป็นเครื่องปรากฏของแว่นแคว้น
  • สัตบุรุษ ไม่มีในชุมนุมใด ชุมนุมนั้นไม่ชื่อว่าสภา
  • กวีเป็นที่อาศัยแห่งคาถาทั้งหลาย
  • สัตบุรุษ  ไม่ปราศรัยเพราะความได้กาม
  • ผู้ฟังมาก ต้องพิจารณาเป็นสำคัญ
  • มีบางคนในโลกที่ยับยั้งการกระทำด้วยความละอาย
  • คนจะประเสริฐ ก็เพราะการกระทำ และ ความประพฤติ
  • อ่อนไป ก็ถูกเขาหมิ่น แข็งไป ก็มีภัยเวร
  • คนได้เกียรติ เพราะความสัตย์
  • บัณฑิตย่อมรักษาอินทรีย์
  • พระมหากษัตริย์ทรงเครื่องรบ ย่อมสง่า
  • สมณะในศาสนานี้ ไม่เป็นข้าศึกในโลก
  • บัณฑิตย่อมไม่แสดงอาการขึ้นลง
  • ผู้ขอย่อมไม่เป็นที่รักของผู้ถูกขอ
  • บุตรเป็นที่ตั้งของมนุษย์ทั้งหลาย
  • บัณฑิตมีความไม่เพ่งโทษผู้อื่นเป็นกำลัง
  • สมณะ  พึงตั้งอยู่ในภาวะแห่งสมณะ
  • คนมีปัญญาทราม ย่อมพร่าประโยชน์เสีย
  • ไม่ควรขอสิ่งที่รู้ว่าเป็นที่รักของเขา
  • ความสันโดษเป็นทรัพย์อย่างยิ่ง
  • คนผู้มีสติ  มีความเจริญทุกเมื่อ
  • คนซื่อตรง  ไม่พูดคลาดความจริง
  • ผู้มีปัญญาย่อมไม่ขอเลย
  • คนมีสติ  ย่อมได้รับความสุข
  • สามีเป็นเครื่องปรากฎของสตรี
  • ผู้ไหว้  ย่อมได้รับการไหว้ตอบ
  • ผู้ทำสักการะ ย่อมได้รับการสักการะ
  • ไม่ควรดูหมิ่นลาภของตน
  • คนมีสติ เป็นผู้ประเสริฐทุกวัน
  • คนอ่อนแอ ก็ถูกเขาดูหมิ่น
  • มีญาติมาก ๆ ยังประโยชน์ให้สำเร็จ
  • สตรี เป็นสูงสุดแห่งสิ่งของทั้งหลาย
  • ผู้รักษา  ควรมีสติรักษา
  • ได้สิ่งใด  พึงพอใจในสิ่งนั้น
  • สมณะ  พึงเป็นสมณะที่ดี
  • อสัตบุรุษ  ย่อมไปนรก
  • ผู้บูชา  ย่อมได้รับการบูชา
  • สติ เป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก
  • สติจำเป็นในที่ทั้งปวง
  • คนโง่  ไม่ควรเป็นผู้นำ
  • พระราชา  เป็นประมุขของประชาชน
  • ผู้ใดไม่พูดเป็นธรรม   ผู้นั้นไม่ใช่สัตบุรุษ
  • อสัตบุรุษ  แม้นั่งอยู่ในที่นี้เองก็ไม่ปรากฎ     เหมือนลูกศรที่ยิงไปกลางคืน
  • ฤษีทั้งหลาย  มีสุภาษิตเป็นธงชัย
  • ผู้ประกอบด้วยทมะ และ สัจจะนั้นแล     ควรครองผ้ากาสาวะ
  • พึงตามรักษาความสัตย์
  • สัตบุรุษมีสวรรค์เป็นที่ไปในเบื้องหน้า
  • บรรดาภริยาทั้งหลาย  ภริยาผู้เชื่อฟังเป็นผู้ประเสริฐ
  • ปราชญ์  มีกำลังบริหารหมู่ให้ประโยชน์สำเร็จได้
  • ความสันโดษด้วยปัจจัยตามมีตามได้  นำสุขมาให้
  • คนมีปัญญาทราม  ย่อมแนะนำในทางที่ไม่ควรแนะนำ
  • พูดอย่างใด  พึงทำอย่างนั้น
  • ความสงัดของผู้สันโดษมีธรรมปรากฎ    เห็นอยู่  นำสุขมาให้
  • สัตบุรุษยินดีในการเกื้อกูลสัตว์
  • ผู้สงบระงับ   ย่อมอยู่เป็นสุข
  • มารดา บิดา  ท่านว่าเป็นพรหมของบุตร
  • สัตบุรุษไม่ปราศรัยเพราะใคร่กาม
  • ผู้ถูกขอเมื่อไม่ให้สิ่งที่เขาขอ  ย่อมไม่เป็นที่รักของผู้ขอ
  • คนมีปัญญา  ย่อมไม่ประกอบในทางอันไม่ใช่ธุระ
  • บรรพชิตฆ่าผู้อื่น  เบียดเบียนผู้อื่น  ไม่เป็นสมณะเลย
  • คนโง่  มีกำลังบริหารหมู่ย่อมไม่สำเร็จประโยชน์
  • คนฉลาด  ย่อมละบาป
  • พึงประพฤติให้พอเหมาะพอดี
  • ผู้มุ่งประโยชน์โดยไร้อุบาย  ย่อมลำบากที่จะได้ประโยชน์นั้น
  • ชื่อว่าบัณฑิตย่อมทำประโยชน์ให้สำเร็จได้แล
  • คนมีปัญญาทราม  ย่อมทำความประทุษร้าย
  • ถ้าพระราชาเป็นผู้ทรงธรรม   ราษฎรทั้งปวงก็เป็นสุข
  • คนแข็งกระด้างก็มีเวร
  • กลิ่นของสัตบุรุษย่อมหวนทวนลมได้
  • ท่านผู้เป็นที่พึ่ง   ย่อมประกอบด้วยกรุณายิ่งใหญ่
  • ภริยาผู้ฉลาด ย่อมนับถือสามี  และ คนที่ควรเคารพทั้งปวง
  • มารดาบิดาท่านว่าเป็นบูรพาจารย์ (ของบุตร)
  • ปราชญ์ได้โภคทรัพย์แล้ว  ย่อมสงเคราะห์ญาติ
  • สัตบุรุษได้ตั้งมั่นในความสัตย์ที่เป็นอรรถและเป็นธรรม
  • ผู้ปราศจากทมะ และ สัจจะ ไม่ควรครองผ้ากาสาวะ
  • อสัตบุรุษย่อมไปนรก
  • คนมีปัญญาทราม  ย่อมประกอบการอันไม่ใช่ธุระ
  • ผู้มีความดีจงรักษาความดีของตนไว้
  • มารดาบิดาเป็นที่นับถือของบุตร
  • สาธุชนย่อมหลุดพ้นเพราะไม่ยึดมั่นถือมั่น
  • ผู้กินคนเดียว ไม่ได้ความสุข
  • สัตบุรุษ ยินดีในการเกื้อกูลสัตว์
  • สัตบุรุษย่อมปรากฏในที่ไกล  เหมือนภูเขาหิมพานต์
  • สัตบุรุษ  ย่อมขจรไปทั่วทุกทิศ
  • ในหมู่มนุษย์  ผู้ฝึกตนแล้วเป็นผู้ประเสริฐสุด
  • คนมีปัญญา  ย่อมแนะนำในทางที่ควรแนะนำ
  • บรรดาบุตรทั้งหลาย  บุตรผู้เชื่อฟังเป็นผู้ประเสริฐ
  • พระราชาจงรักษาประชาราษฎร์
  • พระมหากษัตริย์เป็นผู้ประเสริฐสุด
  • คนโง่รู้สึกว่าตนโง่   จะเป็นผู้ฉลาดเพราะเหตุนั้นได้บ้าง
  • บัณฑิตย่อมเว้นสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์     ถือเอาแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์
  • บัณฑิตผู้สมบูรณ์ด้วยศีล  ย่อมรุ่งเรืองเหมือนไฟที่ส่องทางสว่าง
  • บุรุษจะเป็นบัณฑิตในทุกสถานก็หาไม่   สตรีคิดการได้ฉับไวก็เป็นบัณฑิต
  • ไม่พึงดูหมิ่นลาภของตน    ไม่ควรเที่ยวปรารถนาลาภของผู้อื่น       ภิกษุปรารถนาลาภของผู้อื่น  ย่อมไม่บรรลุสมาธิ
  • ถ้าท่านกลัวทุกข์   ถ้าท่านไม่รักทุกข์        ก็อย่าทำบาปกรรมทั้งในที่แจ้ง  ทั้งในที่ลับ
  • ผู้ใดเป็นผู้เยือกเย็น   ไม่มีอุปธิ   ไม่ติดในกาม       ผู้นั้นเป็นพราหมณ์  เป็นผู้ดับแล้ว  อยู่เป็นสุขทุกเมื่อ
  • ชนเหล่าใดฉลาดในขนบธรรมเนียมโบราณ    และประกอบด้วยจารีตประเพณีดี    ชนเหล่านั้นย่อมไม่ไปสู่ทุคคติ
  • ผู้ใดจักไม่ทำตามโอวาทที่ผู้รู้ได้บอกแล้ว     ผู้นั้นจักถึงความย่อยยับ  เหมือนพ่อค้า    ถึงความย่อยยับเพราะพวกโจรสลัดฉะนั้น
  • ผู้ใดรีบในกาลที่ควรช้า    และ ช้าในกาลที่ควรรีบ     ผู้นั้นเป็นคนเขลา  ย่อมถึงทุกข์   เพราะการจัดทำโดยไม่แยบคาย
  • ผู้ใดทำกรรมชั่วแล้ว  ละเสียได้  ด้วยกรรมดี   ผู้นั้นย่อมยังโลกนี้ให้สว่าง   เหมือนพระจันทร์พ้นจากเมฆหมอกฉะนั้น
  • ผู้ใดช้าในการที่ควรช้า  และ รีบในการที่ควรรีบ    ผู้นั้นเป็นผู้ฉลาด  ย่อมถึงสุข    เพราะการจัดทำโดยแยบคาย
  • ผู้บรรลุธรรมอย่างสูงสุดไม่มีความต้องการในโลกทั้งปวง   ย่อมไม่เศร้าโศกในความตาย    เหมือนผู้ออกพ้นจากเรือนที่ถูกไฟใหม้
  • ผู้ใดเลี้ยงมารดาบิดาโดยธรรม    บัณฑิตย่อมสรรเสริญผู้นั้นในโลกนี้  เขาละไปแล้ว  ย่อมบันเทิงในสวรรค์
  • ผู้ใดไม่โกรธ  ไม่ผูกโกรธ  ไม่ลบหลู่      ถึงความหมดจด  มีทิฏฐิสมบูรณ์  มีปัญญา   พึงรู้ว่าผู้นั้นเป็นอริยะ
  • ใคร่ครวญติ  คนฉลาดจะประพฤติไม่ขาด   ตั้งมั่นด้วยปัญญาและศีล ประดุจแท่งทองชมพูนุท
  • ผู้ใดยกย่องตน และดูหมิ่นผู้อื่น  เป็นคนเลว     เพราะการถือตัวเอง พึงรู้ว่าผู้นั้นเป็นคนเลว
  • ผู้ใดไม่ฆ่าเอง  ไม่ให้ผู้อื่นฆ่า  ไม่ชนะเอง  ไม่ให้ผู้อื่นชนะ  ผู้นั้นชื่อว่ามีเมตตาต่อสัตว์ทั้งปวง  และ ไม่มีเวรกับใคร ๆ
  • ผู้ไม่โกรธ  ฝึกตนแล้ว  เป็นอยู่อย่างสม่ำเสมอ หลุดพ้นเพราะรู้ชอบ  สงบระงับ และ คงที่  จะมีความโกรธมาแต่ไหน

 

 




พุทธศาสนสุภาษิต

พุทธศาสนสุภาษิต
คติธรรม คำคม article



มรดกโลกล้ำเลิศ กำเนิดลายสือไทย เล่นไฟลอยกระทง ดำรงพุทธศาสนา งามตาผ้าตีนจก สังคโลกทองโบราณ สักการะแม่ย่าพ่อขุน รุ่งอรุณแห่งความสุข